Verbondenheid

Het is en blijft een zoektocht
naar wat verbondenheid is
en hoe die verbinding tot stand komt.
Verbinding met mezelf,
met God,
met de ander…

Eén dezer dagen las ik een Bijbelwoord:
‘Leef in verbondenheid met Mij…
(…) Ik wil met jou een verbond aangaan’.
Een vertolking van Gen. 17 vers 1.

Verbinding komt door het Verbond;
door Gods uitgestrekte hand in Jezus Christus
naar mij…
Zijn belofte
van aanwezigheid,
redding,
trouw.

Leven in verbondenheid met Hem…
dat kan niet anders dan op de een of andere manier
ook verbinding geven met mezelf
en met de ander.

Hoe?
Ik weet het niet.
Laat ik me maar dagelijks uitstrekken naar dat leven met Hem,
naar die verbondenheid,
met God door Jezus Christus,
dagelijks bedelend om genade
om geholpen te worden
op Zijn tijd.

Vertrouwend
op Zijn zorg
en aanwezigheid,
als een hond zijn baas vertrouwt.
Want zonder Hem
kan ik niet…

‘Mijn ziel heeft U van node,
elk uur, elk ogenblik.
Tot U, o Gij mijn Heiland,
tot U kom ik!’

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Advertenties

Kom maar…

…kom maar
je moet niets
je mag
(er)
zijn…

…ik kom
bij jou
ont-moet
ik…

Als dit bij mensen kan,
hoeveel te meer
door genade
bij onze Heere Jezus Christus,
die ons uitnodigt:

‘Kom naar Mij toe,
allen die vermoeid en belast zijn,
en Ik
zal
u
rust
geven’
Mattheus 11 vers 28

Volhouden en vasthouden

Hoe houd ik het vol?!

Allerlei emoties,
gedachten,
herinneringen…

Nu is het storm,
dan weer een dreigende leegte…

Hoe houd ik het vol?!

Uithouden,
verdragen,
doorgaan…

Moeizaam ploeter ik voort,
door modder en bagger:
pijn en verdriet,
gapend gat van eindeloze leegte.

Hoe houd ik het vol?!

Ergens moet er toch verbinding zijn,
met iets, met iemand?

Op een wandeling kwam ik een schutting tegen,
begroeid met klimop.
Is het zo ook niet voor mij?

Ik houd vol, omdat ik vastgehouden word.

‘Mijn ziel dorst naar U,
Mijn lichaam verlangt naar U,
in een land, dor en dorstig, zonder water….
Mijn ziel klampt zich aan U vast, komt achter U aan,
Uw rechterhand ondersteunt mij’.
(Psalm 63 vers 2 en 9)

Als dát geen verbinding is…

Hoe houd ik het vol?!

Ik word vastgehouden door God en mensen!!!

Klimop
Klimop

Onbevangenheid

Een gezichtsuitdrukking,
een houding –
non-verbale signalen
die zeer veelzeggend zijn.

Kinderen en dieren kunnen zo onbevangen de wereld in kijken.
Onbevangen:
vrij,
vertrouwend,
verrast.

Ik voel me ge-vangen:
geboeid,
gebroken,
geraakt.

Wat is de zin van mijn bestaan?
Een grote vraag….
Is er een antwoord?
Waar is er respons te vinden?
Bij Hem, die mij in het leven riep?!

Onderstaand lied raakt me steeds weer.
Het maakt niet uit hoe ik ben,
hoe ik eruit zie,
wat ik kan,
wat ik doe,
wat ik niet doe.

Ik mag onbevangen in het leven staan,
hand in hand met Hem, die mij schiep…
Omdat Hij me schiep, heeft mijn leven zin.
Ondanks mijzelf…

Misschien moet ik dit lied maar elke dag duizend keer beluisteren!!!

Ik ben de Heer die jou eens schiep
in je moeder je tot leven riep.
Ik zag je vormeloos begin,
omdat Ik je wilde heeft je leven zin.

Wees maar niet bang,
Ik bemin je al zo lang
Ik voelde de pijn
toen je niet meer kind kon zijn.

Heer als U dan echt mij zo goed kent
met liefde over mij bewogen bent;
Maak me dan een kind zoals U wilt,
zodat ik weer aan Uw voeten speel.

Wees maar niet bang,
Ik bemin je al zo lang.
Ik voelde de pijn
toen je niet meer kind kon zijn.

Heer ik pak aan wat U voor me heeft,
omdat U voor mij geleden heeft.
De kracht die uit de dood U riep,
maakt mij zoals U mij eens schiep.

Ik hou van U omdat U echt om me geeft
Kom in de stilte, werk nu Heilige Geest.

Ik ben de Heer die jou eens schiep,
in je moeder je tot leven riep.
Ik zag je vormeloos begin,
omdat Ik je wilde heeft je leven zin!

(Rolof Mulder)

Onbevangen
Onbevangen

Hoe lang???

Het stormt!
Zóveel ballast aan boord maakt het varen zwaar.
Ik weet niet welke kant het op gaat.
Welke kant ik op moet.
Welke kant ik op kan…

Welke kant anders dan ook David deed
toen hij Psalm 13 schreef?
Het zouden mijn woorden kunnen zijn…

‘Hoe lang zal ik nog plannen maken in mijn ziel,
Verdriet hebben in mijn hart, dag na dag?
Hoe lang zal mijn vijand zich nog boven mij verheffen?’

Jaren geleden werd ik al getroffen door de woorden uit de New International Version:

‘How long must I wrestle with my thoughts…?’

Ja, die eindeloze stroom van gedachten
is mijn innerlijke vijand.
Ballast…

Heer, help me het overboord te gooien
door op uw goedertierenheid – your unfailing love –
te vertrouwen.
Omdat goed bent.
Omdat u goed bent voor mij.

U beschermt, troost, leidt.

‘Zie mij aan, verhoor mij, HEERE, mijn God!’

Veilige reis
Veilige reis

 

 

 

Als… dan…

Als…
Nee, naar de toekomst kijkend is het niet zo constructief om te denken
‘wat als….’
Want we weten niet wat komen gaat;
en zorgen maken helpt niet.

Corrie ten Boom zei daarover de wijze woorden:
“Door je zorgen te maken verdwijnen de problemen van morgen niet
maar verdwijnt de kracht voor vandaag.”

Je kunt ook op een andere manier ‘als…’ zeggen.
Door naar ‘gisteren’ te kijken.
En dan wel op een positieve manier.

De dichter van Psalm 124 doet het zo:
‘Als de HEERE niet bij ons geweest was
(toen de vijand ons belaagde)
Als de HEERE toen niet bij ons geweest was,
waren de wateren over onze ziel gegaan’.

Ofwel: we waren verdronken.
Helemaal kopje onder, ten onder gegaan.

Ik zeg het hem na.
Als de HEERE niet bij mij geweest was,had ik allang de moed opgegeven;
was ik allang ten onder gegaan…

NOCHTANS…
Hij wás er.
Hij ís er.
Hij zál er zijn.

Ja, gisteren wás Hij er.
Ik heb het letterlijk uitgeschreeuwd.
Er gebeurde niks.
Of wel?

Een sms-je van een vriend: ‘Hoe gaat het vandaag met je, zus?’
Een berichtje via Facebook van meeleven.
Een telefoontje met een vriend: ”Wéét dat we van je houden, ook al voel je het niet’.
Als…
MAAR!

Hoe donker het is,
het Licht IS er.
Licht en donker bestaan naast elkaar.

En daarom:
Mijn, onze, hulp is in de Naam van de HEERE,
die hemel en aarde gemaakt heeft!

light

Hoop

Hoop

In de wildernis van het leven
zijn er hindernissen,
belemmeringen,
moeiten en verdriet…

Hindernissen…
of zijn het stap-stenen,
die de mogelijkheid bieden
om verder te gaan?

Levend,
me lavend aan het water uit de Bron
leer ik stapje voor stapje Hem te loven,
die -temidden, ondanks, dankzij hindernissen –
hoop geeft.
Hoop die leven geeft.

Hij was er gisteren,
Hij is er vandaag,
én morgen.

Uit de Bijbel:

‘Ik heb gedachten van vrede over u,
en niet van kwaad,
om u toekomst en hoop te geven.’
Jeremia 29 vers 11

hoop

Bewaard en beschermd

O zo vaak voel ik me onbeschermd,
alsof ik in een felle regen-, hagel- en onweersbui buitenloop
-zonder paraplu.
Ellende en gevaar van alle kanten.
Komt het ooit goed?
Zal ik uiteindelijk niet ten onder gaan?
Niet bestand tegen alles wat over me heen komt
en in me leeft?

Het werkt niet als een automatisme, zoiets van
‘Je weet toch dat God je vasthoudt’;
‘Natuurlijk laat God je niet los’;
‘God is er toch bij’…

Als je dat nu allemaal wel weet,
maar geen hand voor ogen kunt zien
en de regen striemt langs je gezicht,
de wind giert om je heen,
het onweer barst vlak boven je los?!
Hoe krijg je die twee dan bij elkaar?

Onlangs las ik op een morgen Psalm 121.
Gewoon volgens m’n dagboek aan de beurt.
De zon zal je niet steken,
de maan doet je geen kwaad…

Het laatste vers raakte me
-ik las het in een Engelse vertaling-:
‘The Lord will keep you from all harm;
He will watch over your life.’

Mijn leven is in Gods hand.
Goed bewaard en goed beschermd.
Regen, wind, onweer- het is er allemaal,
maar Hij zorgt voor mijn leven.
Ook IN de regen, de wind, het onweer!
Zelfs als ik wél struikel…
Ik mag schuilen bij Hem.
In en door Jezus Christus.

Beschermd
Beschermd